Birileri benim siyasi kimliğimi tartışıyormuş…
Benim siyasi kimliğim birilerine dert olmuş.
Ne güzel… Reklamın iyisi kötüsü olmaz.
Ne mutlu bana.
Ben, 1992 yılında o zamanın gazetesi olan, rahmetli dayım Muzaffer Akgün’e ait Adalet Gazetesi’nde köşe yazarlığı yapıyordum. O dönem yazdığım bir yazının bir kısmını şimdi tekrar yazayım.
Zonguldak’ın önde gelen siyasetçileri, bürokratları ve iş adamları benim hakkımda konuşuyormuş.
Ya bu adamların yapacak işi yok da benim hakkımda konuşuyorlar…
Ya da ben çok büyük bir adam oldum ki benim hakkımda konuşuyorlar.
Ben çok büyük bir adam olduğumu biliyorum. O yüzden sorun yok.
Konuşmaya devam edin beyler, bayanlar…
Ben, Zonguldak’ta hayatının büyük bir kısmını siyasete vermiş, dürüst, mert ve ahlaklı bir babanın oğluyum.
Böyle bir babanın oğlu olmaktan gurur duyuyorum.
Rahatsız olan varsa, zoruna giden varsa; o da onun sorunu.
Ancak benim babam, MHP gibi bir partiye yıllarını verdi. Onun için vazgeçilmez bir tutkuydu.
En güzel yıllarımı babamın yanında yaşadım.
Ondan çok şey öğrendim.
Sonra öğrendiklerimi kendi doğrularımla harmanladım ve hayatıma öyle devam ettim.
Ancak yaşanan olaylardan ve bazı kendini bilmez kişilerden sonra ben MHP ile olan tüm bağlarımı kestim.
Evet…
Ama ben ÜLKÜCÜYÜM diyorum.
Birileri de diyor ki, “Ülkücünün yeri MHP’dir.”
Ben de diyorum ki:
Böyle bir kanun mu var?
Ben vatanını, bayrağını ve ülkesini seven bir vatandaşım.
Benim ülkücülüğüm kimseyi ilgilendirmiyor.
Ülkücüyüm diye MHP’li olmak zorunda değilim.
Ülkücülüğü savunan birçok siyasi parti de var.
Ama onlardan da değilim.
Ben hiçbir siyasi kimliğin içinde değilim.
Benim ülkücülüğümü ölçecek ya da tartacak hiçbir terazi de yok.
Herkes önce aynaya baksın.
Sizin haddinize mi düştü benim ülkücülüğümü sorgulamak?
Siz daha MHP’yi bilmezken, ülkücülüğü bilmezken ben MHP’de seçim çalışmaları yapıyor, Ülkü Ocakları’nda mücadele ediyordum.
Şimdi ben konuşursam…
Size kaldıramazsınız, beyler.
Hadi şimdi işinize bakın.
News
