Kuklalar ve Oynatıcısı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Kilimli’de sular bir türlü durulmuyor.
Neredeyse gün geçmiyor ki yeni bir olay, yeni bir gerilim, yeni bir “racon” sahneye konulmasın. Kimin kime, neyi, hangi yetkiyle yaptığı artık belirsiz. Ama bir gerçek var ki, gözden kaçmıyor: Her kuklanın mutlaka bir oynatıcısı oluyor.

Bunu görüyorum. Bunu biliyorum.
Ve şunu özellikle not düşeyim: Unutmuyorum. Korkmuyorum da.
Sadece biliyorum ki, hukukta da hayatta da her şeyin bir zamanı var. Beklemek bazen en güçlü itirazdır.

Bugüne kadar yeri geldi adaletin kapısını çaldık.
“Adaletin kestiği parmak acımaz” dedik.
Yeri geldi susmayı tercih ettik.
Ama kimse şunu unutmasın: Adalet sadece mahkeme salonlarında aranmaz; yeri geldiğinde adalet talebi kamuoyunda da karşılık bulur.

Bugün rahatça dolaşanlar var.
Birilerinin kurduğu düzenin maaşını alanlar,
arkasına siyasi, bürokratik ya da görünmez güçleri alanlar…
Kendini dokunulmaz sananlar.

Ama hukuk tarihi şunu yazar:
Gün gelir, devran döner.
Ve o gün geldiğinde, sadece kuklalar değil, onları oynatan eller de ortaya çıkar. Türk Ceza Kanunu’nda “fail”, “azmettiren” ve “yardım eden” ayrımı boşuna yapılmamıştır.

“Akıl hocası” diye anılanlar var.
Ama asıl sorgulanması gereken, o aklı kimin verdiğidir.
Çünkü çoğu zaman vitrine çıkanın kendi iradesi bile yoktur.
Yetkiyi kullanan değil, yetkiyi yönlendiren asıl muhataptır.

O koltuklar kalıcı değil.
Hiç kimse için olmadı, bundan sonra da olmayacak.
Bugün sıra başkasında olabilir ama hukukta da hayatta da sıra mutlaka gelir.

Şunu açıkça yazıyorum:
Bundan sonra kaleme alınacak her satır,
yayınlanacak her belge,
sorulacak her soru;
yolsuzluk iddialarını, haksız kazançları, kamu kaynaklarıyla kurulan rant düzenlerini ve bu düzenin taşeronlarını hatırlatacak.

Çünkü gazetecilik unutmamaktır.
Çünkü kamu adına sormak bir suç değil, bir görevdir.
Ve çünkü alınan her nefes, yapılan her işle birlikte hukuki ve vicdani bir kayıt altına girer.

Bekleyelim.
Ama kimse beklemenin unutmak olduğunu sanmasın.

Şimdilik,
kalın sağlıcakla.